Sri Lanka 2017

WELKOM OP MIJN BLOG OVER MIJN REIS NAAR SRI LANKA en daarna nog een weekje Arabische Emiraten

 


20170625 zondag Colombo rustig dagje

Om acht uur er uit. Eerst ontbijten. Kaas, brood en chocolademelk. Badkamer en even zien wat nu verder. Dan beneden kijken of er al meer mensen zijn voor de tour die ik wil doen, niet dus en zal ook niet gebeuren denken ze daar. Dan ga ik zelf nog een paar dagen naar Dambulla om Sigiriya te bekijken. Daar gaat een rechtstreekse bus naar toe. Ik probeer via een andere route naar de Mc Donalds te gaan maar de kleine weggetjes lopen niet door. Lopen tegen een kanaal aan en anders moet ik de volgende brede weg nemen, 400 meter verder. Wel in dat stukje een paar foto’s gemaakt.

Toch maar via de gewone route dus. Met kop koffie wat zitten puzzelen. In gesprek geraakt met een man uit Kandy. Hij zit in de thee. Leuk gesprek wel. Dan richting het hotel. Leuke wandeling weer. Zie een hond met drie jongen. Even verder een man die de postduiven net gevoerd heeft. Bij het hotel op de kamer naar de TT van Assen kijken. Mooie race.

De tijd vliegt voorbij. Voor ik het weet moet ik alweer aan de blog beginnen. Is maar een kleintje vandaag.

20170624 zaterdag Colombo, Lotus toren en de wijken slaven eiland, Kollupitiya

Om 07.00 uur opstaan. Het regent al een tijdje. Toch aan de dag beginnen want weer een hele tippel vandaag. Vandaag toch maar weer een ontbijt voordat ik op pad ga. Goed acht uur op naar de grote toren. Ik ben er ondertussen achter dat het de Lotus toren is, 350 meter hoog. Die al in 2016 klaar zou zijn. Het moet een toeristische attractie worden met een observatie dek , restaurant en een waterpark. Ik loop met mijn poncho om. Toch beetje nat aan de binnenkant, maar dan van het zweten. Ik mag logischerwijs niet de bouwplaats op, al heb ik het wel gevraagd natuurlijk. Hiervandaan loop ik door naar “slaveneiland”. In koloniale tijden nog veel meer een eiland waarop de slaven gehouden werden. Nog veel oude straatjes en steegjes daar. Er wordt wel veel nieuwbouw gedaan. Dus maar afwachten hoe lang de wijkjes er nog zullen zijn.

Dan een stuk langs de oceaan, langs Temple Trees, de officiële woning van de premier. Daar is ook een warenhuis met luxe winkels en zowaar echte koffie. Dan weer weg van de oceaan en richting het Zuid Beira meer. Daar ligt in het meer een meditatiecentrum. Mooi aangelegd en met prachtige beelden. Er is een meditatie sessie aan de gang dus ik kan niet naar binnen.

Van hier is het niet ver naar de Gangaramaya tempel. Behalve een tempel is het ook een museum met heel veel diverse artikelen die in de loop der jaren door de gelovigen gedoneerd zijn. Echt van alles. Van heel mooie waardevolle dingen tot brillen en brillenkokertjes. Buiten staat nog een hele verzameling oude drukpersen.

Onderweg zie ik van alles en praat zo tussendoor met nogal wat mensen, al is het met de meesten maar een paar zinnen. Maar zoals bij het pompstation, dat is wel uniek. Laten ze me zo maar zien dat er vier pompen zijn en de bedieningskasten. Of de man die de remvoeringen zit te vervangen langs de kant van de weg. Via een andere route weer richting het hotel. Op de brug over het spoor nog een foto van de Lotus toren om het weer rond te maken voor vandaag. Vooral in het begin nogal wat buien maar daarna klaarde het toch wel wat op. Met telkens wat nattigheid.

Onderweg een heel grote winkel met echt alle levensmiddelen, maar ook een apotheek en slijterij erin. Kaas, brood en chocolademelk gekocht voor vanavond en morgen ontbijt.

In het hotel loopt de man gelijk met me mee met water, koffie en handdoeken. Koffie drinken en atletiek kijken op tv.

Daarna thee en wat eten. De foto’s en de blog en dan is het al weer 22.00 uur.

 

 

20170623 vrijdag Colombo, wijken Kollupitiya en Cinnemon gardens

Gewoon weer om 07.00 uur er uit. Ga vandaag eens kijken hoe het ontbijt er uitziet.

Een paar menuutjes maar eigenlijk allemaal wel iets teveel. Ik probeer, iets anders te bestellen, heb het idee dat het gelukt is en dan wordt het toch een uitgebreid ontbijt. Nu ja, het vruchtensap en het fruit zijn gezond, zal ik maar denken.

Wel lekker verder. Na het ontbijt op pad. Even na achten. Het is minder en minder ver dan gisteren. De voornaamste dingen zijn het museum en het park. Vooral het museum is zeer interessant. Het is een groot gebouw met zalen. Het is op tijdperken ingedeeld. Dan zie je pas hoe oud de beschavingen in deze regio al zijn en wat voor voorwerpen dateren van die tijd.

Na het museum loop ik het park in. Viharamahadevi park, snappen jullie nu hoe moeilijk het af en toe is om de weg te vragen? De weg vragen levert wel regelmatig een leuk gesprekje op. Ik loop door het park en via een andere route met een boog weer terug naar het hotel. Ik zie de man van gisteren lopen en hij zegt gelijk al dat hij pas na 14.00 uur schoonmaakt. Even later komt hij met koffie en water aanzetten. Na een uurtje ga ik toch maar even naar de Mc Donalds een kop koffie drinken. Ik let op de tijd, het is precies 30 minuten lopen. Ik neem ook maar gelijk een ijsje.

Wat ik gisteren vergeten ben op te schrijven is, dat her bij de Mc een jong stel aan de tafel naast me zat. Ik vraag hem of hij bij mij op de kaart kan aanwijzen waar de Mc is. Lukt niet maar laat het wel op zijn telefoon zien. Dan vraagt hij of hij een selfie mag maken met mij erbij. Tuurlijk. Ik kijk naar zijn vriendin, en hij zegt, ze is een beetje verlegen. Ik heb aan haar ouders gevraagd of ik haar mee uit mag nemen op een date en dat mocht. Dit is haar eerste echte date. Dus toen toch een opname van mij met haar. Vandaag bij het vertrek bij de Mc begint het ineens hard te regenen. Dus met de bus terug. De bushalte is net 100 meter voorbij het hotel en het stortregent zo hard dat ik onder het afdakje blijf wachten. Als het bijna droog is dan snel naar het hotel. Eerst koffie en dan thee. Dan zien welke dingen ik morgen zal gaan bekijken. Nu aan de foto’s en de blog beginnen. Ik hoor rond 19.00 uur lawaai buiten. Komen er veel mensen uit het grijze gebouw met de klok. Morgen eens vragen wat er aan de hand was.


Al weer tegen negenen. De blog gaan plaatsen.





20170622 donderdag Colombo wijken Fort en Pettah

Om zeven uur opstaan. Op mijn gemak de badkamer en de kamer doen. Tegen acht uur op pad. Ik besluit lopend naar het Fort station te gaan en vandaar het oude stadsgedeelte te doen. Als eerste naar de pelikanen in de Indische oceaan. Het mooie van lopen is, dat je zoveel meer ziet en tegenkomt, zie de foto’s maar. Ik wordt heel veel aangesproken of door mensen die een tuktuk hebben of door mensen die gewoon zien dat ik toerist ben en vragen of ze kunnen helpen of gewoon een paar zinnen willen wisselen. Als het tuktuk nummer zoveel is van vandaag, dan zeg ik dat ook wel eens. U bent nummer 35, hoe maakt u het?

Ik doe gewoon net als meestal, met de LP in de hand kijkend wat een logische volgorde is van de bezienswaardigheden. En dan word ik wel eens verrast, zoals vandaag. Blijkt de Kerkstraat te zijn afgesloten omdat die op de Marine werf ligt. Dus in plaats van 200 meter, worden het bijna twee kilometer tussen de Sint Peters kerk en de pagode op de betonnen pijlers. Ook omdat daar het presidentiële paleis ligt. Dus gewoon helemaal terug naar de rotonde bij de pelikanen en daarna, na de pagode, nog weer terug naar die rotonde. Maar is het helemaal waard. Het uitzicht, het museum en de Galle Buck vuurtoren maken het helemaal goed. Maar dan toch maar even een kop koffie nemen, het is ondertussen 11.30 en heb nog niet gezeten vanaf het vertrek. Nu op naar het museum over de Nederlandse periode. Helaas wordt het gerenoveerd de komende maanden. Het is gebouwd als de residentie van de Nederlandse gouverneur, maar is daarna gebruikt als katholiek seminarie, een militair hospitaal, een politie bureau en een post kantoor. Er schijnt heel veel meubilair en gebruiksvoorwerpen uit die tijd tentoon gesteld te zijn in het museum. Dus erg jammer.

Dus de wandeling vervolgen met vooral kerken, moskeeën en hindoe tempels. Als ik bij de Antonius kerk weer buiten sta en in mijn LP kijk zie ik dat ik maar 600 meter of zo bij de Mc Donalds vandaan ben. Opvallend, want ik ben vanmorgen de hele andere kant op gelopen maar door de route te volgen van de Lp via een boog toch weer in de buurt gekomen. Dus op naar de koffie. Ik ben daar tegen 13.00 uur. Heerlijk even zitten en twee koppen koffie drinken. Ik kijk in de LP en zie dat er nog twee dingen te bezichtigen zijn. De Wolvendaal kerk en de grote moskee. Het gebied waar deze kerk ligt, lag destijds buiten de stadsmuren midden in de wildernis. De Nederlanders zagen de jakhalzen voor wolven aan en noemden het gebied, Wolvendaal. De kerk is volgens LP het belangrijkste Nederlandse gebouw in Sri Lanka. Gebouwd in kruisvorm. De muren zijn plaatselijk wel 1,5 meter dik. Op de grond liggen veel grafzerken. Het meubilair is nog uit die tijd.

Na de Wolvendaal kerk op naar de grote moskee. Ik vraag het aan het groepje mannen. De ene wijst naar de man op de grond en zegt dat hij de “grote boss van de wijk is”. Ik vraag of hij de “maffia boss”is. Gelag. Maar ze wijzen me wel waar ik de moskee kan vinden. Het is de voornaamste moskee in Colombo. En groot.

Na de moskee lopend terug naar het hotel. Om 16.00 uur weer bij het hotel. De zelfde man van gisteren ligt op de trap naar de tweede verdieping waar mijn kamer is. Hij laat me er langs en op de kamer zie ik dat er niets gebeurd is. Voornaamste is toch prullenbakken leeg, nieuwe fles water en koffie. Ik dus terug naar die man en hem eens diep in de ogen gekeken en gevraagd of er nog iets aan mijn kamer gedaan kan worden. Hij staat gelijk op en loopt naar beneden. Vijf minuten later met zijn tweeën aan het werk. Schone handdoeken, schone lakens en van alle vier de slopen vervangen hoeft nu ook weer niet. Maar nu doen ze alles. Zelfs de vloer vegen en daarna dweilen. Ondertussen maak ik die fles water van 1 liter soldaat en zet ik een kop van die koffie. Als ze weg zijn, eerst douchen en wat was doen. Dan een uurtje slapen. Nu met de foto’s en de blog beginnen. Als ik de foto’s zo terug zie, een heerlijke dag en lekker veel gelopen.

Zo meteen de foto’s en de blog plaatsen en dan naar bed. Alweer 22.30 geweest.



20170621 woensdag Galle naar Colombo

 

Om 06.30 uur opstaan. Badkamer, inpakken en alles klaarmaken. Helaas regent het. Hopelijk straks droog als ik naar het station moet.

07.30 ontbijt. Gelijk anders met het fruit nu die ene mevrouw er niet is. De eigenaar komt nog even afscheid nemen. Ik bedank hem voor de goede zorgen. Echt heel goeie service. Na het ontbijt pak ik mijn spullen en ga op pad. Het miezert nog wel. Het is nog net geen acht uur. Ik heb tijd genoeg maar neem toch maar een tuktuk. Op het station een kaartje kopen. Ik sta bij het loket 3e en 4e klasse omdat ik daar iemand zie zitten. Hij vraagt me of ik 2e of 3e klasse wil, anders is er niet. Ik wil 2e . En hij verwijst me naar het andere loket waar 1e en 2e boven staat, zie ik nu. Ik sta al om 08.10 op het perron. De trein vertrekt om 09.00 uur. Maar ik kan al in de trein een plekje zoeken. Na een kwartier komt de locomotief er voor. Even gaan kijken en foto’s maken. Precies op tijd vertrekt de trein. Ik had niet in de gaten dat er zoveel stations zijn op dit traject. Maar heel rustig boemelen we van station naar station. Af en toe controleer ik in het begin op de kaart hoever we zijn, maar het gaat echt heel langzaam. Op een gegeven moment komt er iemand tegenover me zitten en begint een praatje. Ik word een stuk wijzer. De trein gaat eerst naar station Fort en daarna pas naar Maradana. Ik hoef dus niet meer telkens te kijken. Station Fort is zo groot, dat is niet te missen als we daar zijn.

De route gaat langs de kust. Eerst nog een heel stuk met de weg tussen ons in, maar later gaan de rails echt dicht bij de kust langs.

De bebouwing veranderd telkens en ook het soort huizen. Vooral dichtbij de grote stad zie je toch dat er wat mindere kwaliteit huizen staan. Om 13.30 zijn we dan op station Fort. We blijven 40 minuten wachten en dan op naar het volgende station, mijn eindbestemming.

Eén van de redenen dat ik met de trein ben gegaan is dat mijn hotel op 200 meter afstand staat van het station. De andere is om ook dit eens uit te proberen en omdat deze route langs de kust gaat..

Bij het hotel alleen maar vriendelijke mensen. Ik vraag of ze al een mooie kamer hebben gereserveerd voor me en de mevrouw aan de balie zegt gelijk dat de man een tweede sleutel mee moet nemen zodat ik kan kiezen. Het wordt de kamer met balkon en aan de voorkant, al is die misschien iets meer lawaaierig dan de andere. Ze zijn alle twee erg groot. Met een zitkamer en een slaapkamer.

Inchecken, spullen op de kamer en de omgeving gaan verkennen. Ik vraag bij de balie of er een Mc Donalds in de buurt is. Ja, twee kilometer verderop in dezelfde straat. Hij geeft nog advies over welke tuktuk te nemen, maar ik zeg dat ik ga lopen. Onderweg eerst de auto onderdelen straat. Echt van alles. Natuurlijk de winkels met de nieuwe onderdelen maar daarnaast ook stalletjes met allerlei onderdelen, van tandwielen tot lagers en slangetjes. Uiteindelijk dan de Mc Donalds. Lekkere koffie en gelijk maar iets eten. Op de kaart opzoeken waar ik zit. Vlakbij de kathedraal zie ik. Daar maar even naar toe dan. Er is net een bruiloft mis afgelopen zo te zien. Maar beetje achterin blijven. Mooie grote kerk met veel beelden.

Dan door naar het hotel. Ik zie dat de mannen de stalletjes aan het inruimen zijn en afsluiten. Blijkbaar sluiten ze om 18.00 uur net als de winkels eromheen. Aan deze kant van de straat nu allemaal metaal bewerkers. Er ligt heel veel materiaal overal daar binnen.

Bij het hotel vraag ik bij de receptie een tweede hanger die aan de sleutel zit. Het is er eentje die je in een vakje steekt zodat de elektriciteit niet mee onderbroken wordt. Dus de airco en ventilator doen het niet als je de kamer verlaat. Ik krijg er eentje mee. Hij vraagt nog of ik fijn gelopen heb. Ja, heen en terug ook.

Op de kamer mijn laptop pakken en even in de bar ruimte gaan zitten. Die is open en dus lekkere frisse lucht. Goed halfuur zitten en dan naar de kamer. Kan thee zetten en dan beginnen met de foto’s en de blog.

Ondertussen al weer 21.30 uur.

Alles plaatsen en dan slapen.



20170620 dinsdag Galle, oude gedeelte

 

Badkamer en dan om 07.30 ontbijt. Vandaag staat er een extra bord. Een Aziatische man. Geen woord gewisseld, zelfs goedemorgen terug lukte niet. Uit de communicatie met de familie hier begrijp ik dat zijn Engels niet al te goed is.

Maar goed, ik weer hetzelfde heerlijke ontbijt. Hij van die woppers, eentje met ei en eentje met honing.

Na het ontbijt op het balkon zitten lezen. Het is bewolkt dus geen zon daar.

Dan klaarmaken en tegen negen uur naar buiten Vandaag maar eens het oude gedeelte doen. Langs de verschillende marktloodsen en winkeltjes. Uiteindelijk kom ik een kilometer voorbij het busstation bij de oceaan uit.

Ik vind een bankje in de schaduw en ga een tijdje zitten. Wat is het geluid toch heerlijk van het aanzwellende water. Dan richting het station lopen. Toch nog maar een kop koffie en een kippenpasteitje eten. Ik kijk er maar niet in, ze zijn beetje gekruid en kosten 70 Sr, dus nog geen 50 eurocent.

Nog een pak chocomelk kopen en dan naar het hotel. Heerlijk de middag buiten zitten en alvast over Colombo lezen. Weer veel te zien daar. Wordt weer lopen en kijken. Rond zeven uur naar binnen. Net te laat want de muggen hebben me gevonden. Ik vraag naar mijn was die ik vanmorgen heb ingeleverd anders krijg ik die morgen bij het ontbijt pas terug en dan wil ik alles al ingepakt hebben. Op de kamer de chocomelk opdrinken en nog wat thee maken.

De foto’s in het album zetten en nu de blog en dan slapen, het is 21.00 uur en voor ik er in lig.



20170619 maandag Galle, maritiem museum, park en treinstation

 

Heerlijk op mijn gemak opstaan, badkamer en om halfacht ontbijt. Na het ontbijt op het balkon de krantenkoppen lezen. Het regent een beetje en dan kan ik toch op het balkon zitten zonder nat te worden.

Tegen negenen naar het fort, waar ook het maritieme museum is. Eerst even bij de klokkentoren langs. Vandaag zijn er een paar mannen in het fort die een klein aapje en een kobra en andere slang bij zich hebben waar je mee op de foto kunt. Hij zegt, kom maar , hij bijt niet. Ik zeg gelijk, jammer dat hij jou niet bijt. Via wat straatjes die ik de vorige keer niet door ben gelopen omdat ik de route uit de LP volgde, kom ik bij het museum. Het zit in een oude opslagloods van de Nederlanders. Die is helemaal ingebouwd in de fortwal. Ze laten me een video zien over de opgravingen in de zee. Toen de tsunami in 2004 kwam, zijn er vanaf de wal weer spullen terug de zee in gesleurd en daarna ook weer gedeeltelijk terug gevonden. Van een van de schepen, de Avondster, hebben ze veel teruggevonden. Omdat die vlak voor de kust is vergaan door een fout van de bemanning. In het museum is er een hele hal voor vrijgemaakt, met allemaal spullen van de Avondster.

Mooi opgezet museum, overal in meerdere talen goede informatie. Ben er een paar uur zoet me geweest. Na het museum naar het treinstation. Ik denk dat ik vanaf hier de trein maar eens een keer neem.

Dan nog even het park in. Mooi aangelegd, ruim opgezet, heel wat bankjes en plekjes om te zitten, maar veel zitplekken zijn kapot en er is nogal wat volk ook. Toch een half uurtje wel daar geweest. Nu toch even een gebakje met koffie halen en even zeggen dat ik nog een paar dagen blijf. Dan melk gaan kopen en naar het hotel.

Omkleden en met een kan thee op het balkon. En dan gaat het weer regenen voor 5 minuten. Tijdens dat ik buiten was, geen drup gehad. Even na vijven naar de kamer, het wordt muggentijd. Om zes uur weer naar het balkon wat puzzelen maar met spul op tegen muggen. Om 19.00 hoor ik dat er wat op de tafel in de hal wordt gezet. Het is soep met toast en omelet. Hebben we het ook over gehad, maar ik dacht toch pasta. Maar even later komt de pasta er ook nog aan. Ik vraag voor een pot koffie. Na het eten lekker blijven zitten en koffie drinken. Nu naar de kamer en op de laptop.

De tv aan om te zien of er nog wat nieuws is.


20170618 Galle, rondom Galle

 

Om 07.00 uur eruit. Vandaag niet gelijk weg na het ontbijt dus alles rustig aan. Halfacht ontbijt. De eigenaar van het hotel komt een praatje maken en me een warme maaltijd, gratis aanbieden. Morgenavond, omdat ze vandaag zelf weg moeten.

Hij gaat op de andere kamer de fan aan het plafond schoonmaken. Daar kan de schoonmaakster niet bij, zegt hij.

Leuk gesprekje met hem.

Ik lees de zaterdag krant op mijn gsm en vraag en krijg een tweede pot koffie. Nu mijn spullen pakken en in plaats vaan richting het busstation, over de brug over het spoor naar de andere kant. Een paar (kerk) torentjes hebben al een paar dagen wat aantrekkingskracht op me.

Als ik op de brug sta, beginnen ze net te rangeren, dus even blijven kijken. Er zijn nogal wat lijnen en wissels en een remise.

Dan door naar de kerk. Onderweg zie ik een vierkante betonnen put met in het midden er een muur overheen. En om het geheel de resten van een ronde ommuring, weet niet waarvoor het dient of heeft gediend.

Dan door naar de kerk. Een grote oprijlaan naar deze hele mooie kerk uit 1873.

Met zowel voor als aan de zijkant bij de achterkant een Maria plaats. Ik ontmoet de priester die mij laat zien waar de eerste bisschop begraven ligt, daar kom ik dus juist vandaan. Die kwam uit Antwerpen. Ik loop met hem mee, hij vertelt erg enthousiast over de kerk.

Na de kerk loop ik verder en zie een Hindoe kerk in aanbouw. Is toch anders, dan als de torens al beschilderd zijn.

Er tegenover is een boekenbeurs met een podium waar een optreden plaatsvindt. Ik zie nog net de laatste minuten. Ik loop nog een minuut of tien rond, maar zie geen aanstalten voor nog een optreden. Dan naar het daarnaast gelegen Dharmapala park. Ik ben nog maar net binnen of ik zie dat er een toeristen informatie kantoor is. Gesloten. Maar de medewerker loopt er wel en verteld over een tour met de tuktuk die ik ga maken. Langs een paar oude huizen uit Portugese tijd. Dan naar een grot tempel. Een aantal trappen op, maar de moeite waard. Mooie schilderingen op de muur en beeldengroepen. Zonder zo’n tuktuk kom je daar niet. Helemaal in het binnenland. Nu brengt hij me naar een kruidentuin. Dat lijkt me wel interessant. Ik wordt gekoppeld aan ene Nathalie uit Engeland die kruiden en natuurlijke producten bestudeerd en hier zonder salaris werkt en van fooien leeft. Ze vraagt waar ik vandaan kom uit Nederland en kent behoorlijk wat plaatsen. Ze heeft in München Gladbach gewoond. Ik zeg gelijk, dus je vader was militair. Ja, klopt. Ze begint over verjonging kruiden en natuurlijke producten en ik vraag waar de tuinen zijn. Dat is niet de bedoeling. Zij vertelt, laat kruiden zien, doet een massage met zo’n product (verjonging crème toch) en dat is het. Dus ik bedank haar vriendelijk en heb haar gezegd dat het niet mijn ding is. Op naar de chauffeur en weer op pad. Nu naar een schildpadden opvang. Ze hebben er een aantal beschadigde exemplaren. Een tje zonder voorpoot bv. Die kan niet meer terug de oceaan in, maar de rest gaat weer terug zodra dat kan. Verder graven zij de eieren die op het strand worden gelegd uit en herbegraven die op een eigen stukje strand wat beschermd wordt. Veel eieren worden geroofd of opgegeten op het normale strand. Als ze uitgekomen zijn en sterk genoeg gaan ze de oceaan in. Ze hebben een aantal kleintjes van 5 dagen oud in een bak.

Hierna naar een plek op het strand waar gevist wordt met hengels. Vanaf een steun in de oceaan. Helaas zitten ze te wachten op toeristen die dan voor geld een foto mogen maken met de hengel. Dus heb ik een foto van de steunen en kan de visser fluiten naar een fooi. Andersom kan het ook. Je bent gewoon bezig en er staat een donatiebox.


We toeren weer terug richting de stad. Ik ga nog even bij de KFC langs. Een “snacker” eten. Dan terug naar het hotel. Buiten op het balkon zitten puzzelen en wat online lezen. De eigenaar komt langs en vraagt of ik al kan betalen omdat hij morgen zelf een rekening moet betalen. Geen probleem, hij maakt een rekening en ik betaal.

Als het donker wordt dan komen de muggen en dus naar binnen. Ik heb al twee dagen geen apen meer gezien in de boom. Misschien zijn ze weg voor het weekend. Morgen nog maar eens kijken.

De foto’s staan weer in het album. Nu de blog er nog op en klaar voor vandaag. Nog even zien of er iets op tv is en een kan thee.


20170617 zaterdag Galle, walvissen kijken in Mirissa

 

Al even voor vier uur er uit. Om 04.20 wordt het ontbijt gebracht zoals afgesproken. Ik doe het pakketje in de rugzak en loop naar het busstation. Het is heel rustig buiten. De eerste bus gaat om 05.00 uur. Ik neem dan toch maar een tuktuk. Kost wat meer maar dan ben ik er op tijd.

Ik wacht bij de afslag zoals afgesproken maar er komt niemand. Dus om 06.40 toch even laten bellen door iemand daar. Want om 07.00 uur vertrekt de boot.

De man is nog thuis en vertelt dat ik maar naar de boot moet gaan. Hij brengt me met de tuktuk en ik kan aan boord als een van de laatsten. Ik zit naast een 32 jarige uit Duitsland die nu in Oostenrijk woont en die samen reist met een Indiër van 42, die al meer dan 20 jaar in Australië woont, maar ze zijn geen stel.

De boottrip naar de plek waar de walvissen zitten, duurt een uur en een kwartier en dan is het daar maar wachten. Walvissen kunnen tot een half uur onder water blijven. Als ze nu aan de oppervlakte komen dan zie je ze eerst een straal water spuiten en daarna op het water drijven en zwemmen. Om dan even later weer te verdwijnen. Mooi om te zien. Moeilijk om mooie foto’s te maken. Ik krijg steeds meer bewondering voor die mensen van die natuur programma’s op de tv. Nadat ze een aantal keren boven zijn gekomen, vare we weer terug richting de haven. Op een moment zwemmen er drie dolfijnen naast onze boot. Mooi naast elkaar. De kustwacht ligt met een boot de hele tijd niet al te ver bij ons vandaan. Die kijken of de boot wel de walvissen voldoende respecteert. Terug in de haven ben ik als een van de eersten van boord. Ik ga de paar kilometer lopend door de haven naar de doorgaande weg waar de bussen langskomen. De bus is er al snel. Bij het busstation in Galle weer even chicken pie eten. Is toch wel erg lekker. Eenmaal in het hotel vraag ik een pot koffie die ik op het balkon ga zitten opdrinken. Dan de laptop klaarzetten en de foto’s erop zetten en bewerken. De blog schrijven en mijn freecell die laatst niet uit wilde, nu wel uitgespeeld. Ook even geregeld dat ik hier nog drie nachten langer kan blijven.

Ondertussen een kan thee op en al na negenen. Ik duik er zo in.



20170616 vrijdag Galle dagje naar Matara

 

Tegen zeven uur eruit. Om halfacht ontbijt. Nu precies zoals ik het wilde hebben. Na het ontbijt mijn spullen pakken en naar het busstation. Net voor acht uur daar en gelijk al een bus. Doet er iets meer dan een uur over. Maar nog geen enkele keer een bus gehad waar maar zo weinig mensen in zitten de hele rit. Het busstation in Matara ligt bij de zee. Daar is ook een van de drie bezienswaardigheden. De Parey Dewa, de rots in het water. Er staat een tempel op. Wel een heel mooie plek. Met aan weerskanten van de tempel een soort kapel zouden wij zeggen met een beeld natuurlijk.

Na deze tempel bezoek ik de wal die door Nederlanders is aangelegd en waarachter nog veel koloniale woningen staan. Niet zo onderhouden als die in het fort in Galle. Hierna de brug over naar het Ster fort, zo genoemd vanwege de stervorm. Klein, met een gebouw in het midden en een waterput. Mooi ingericht museum binnenin. En bij het verlaten zie ik nog wat schildpadden. Weinig zin om daar nog langer rond te lopen en neem ik de bus terug naar Galle. Ik ga naar hetzelfde tentje van twee dagen geleden. De zwangere vrouw heet me heel hartelijk welkom. Ik neem zie foto.

Daarna bijna de kortste route naar het hotel. In het hotel een kan thee en even op het balkon zitten puzzelen. Ineens bedenk ik me dat ik toch maar die walvissen kijken toer wil gaan doen. Ben net langs een plek gelopen waar ik een bord zag. Ik daarheen, blijkt het alleen door een nummer te bellen kan. Laat maar. Dan naar de KFC, zien of ze nu wel stroom hebben en dus ijs. Jawel, ijsje.

Bij het verlaten van het gebouw zie ik een bord met tours. Ik naar de derde verdieping. Nog half in aanbouw. Heel vriendelijke man die mij al wil inlijven als agent in Nederland. Maar, hij laat wel zijn personeelslid informeren. Ik zei, dat wordt veel te duur, iedereen moet er aan verdienen. Hij zegt, wij niet, gewoon omdat we nog aan het opstarten zijn. En inderdaad, het is de helft van wat ik eergisteren hoorde. Moet ik er wel zelf naare toe, maar dat moest bij die andere ook. Is een uur met de bus. Ze vertrekken om 06.00 en ik word opgepikt om 06.30 uur bij de afslag. Dus om 04.00 eruit. 04.20 ontbijt om mee te nemen en dan naar het busstation.

Daarna weer naar het hotel. De foto’s en de blog doen en wat klaarleggen. Op tijd gaan slapen.





20170615 donderdag Galle rondje door het fort

 

Even zoor zeven eruit. Badkamer en dan in de hal zitten en even buiten op het balkon kijken. Daar komt de zon al, dus snel wee naar de tafel binnen. Even later wordt het ontbijt gebracht. Fruit, brood en toch die rare pannenkoekachtige dingen. Daar bakken ze iets in, in eentje zit ei, een andere iets van een bruine stof en de derde iest wits en zacht. De hotelchef denk ik dat hij is, want hij deelt de lakens uit, komt een praatje maken. Ik vertel hem ik omelet toch echt lekkerder vind. Hij vraagt of ik nu een omelet wil, ja dus. Wordt geregeld. Hij werkt in Colombo bij een koekjesfabriek en komt morgen pas weer thuis, zegt hij. Het hotel is meer een groot huis met een aantal kamers die verhuurd worden. Na het ontbijt ga ik op pad. Het fort staat vandaag op het programma. Het is een oud fort. De Portugezen hebben een gedeelte gebouwd in 1589. De Nederlanders hebben het grootste gedeelte gebouwd toen ze in 1640 aankwamen. Het was een belangrijk punt op de route van Europa naar Azië.

Veel koloniale woningen van toen , ongeveer 400 nog, staan er nog of zijn herbouwd. In 1796 kwamen de Engelsen. Toen verdwenen veel van de commerciële zaken naar Colombo. Er zijn ook allerlei bedrijven in het fort en ook een gerechtsgebouw. Uiteraard heel veel cafés, restaurants en kamerverhuur in welke vorm dan ook. Ik volg de route uit de LP. Alleen de musea staan niet op de route. Na de route ga ik nog naar een van de musea toe.

Er staat ook nog een koloniaal huis, wat nu ook museum heeft staan op een bordje, waar de verzameling van heel veel (gebruiks) voorwerpen in liggen. Is begonnen met iemand die van alles en nog wat verzamelde. Na het fort, naar het busstation. Naar de winkel en ook even naar de kapper om te voorkomen dat er nadat ik terug ben en naar de kapper ga, er witte lijntjes te zien zijn.

Even kijken of er genoeg bussen naar Matara gaan. Daar ga ik morgen een dagje naar toe.

Dan via een wat grotere route terug naar het hotel. Eerst even douchen en wat uitspoelen en dan de foto’s naar de laptop kopiëren. Terwijl dat bezig is ga ik met mijn kan thee op het balkon zitten om de krant te lezen op mijn gsm. Ik hoor van alles in de bomen op een meter of twintig voor me. Ja hoor, apen. Na een tijdje ga ik naar binnen en doe wat e-mails. Dan de foto’s en de blog en met freecell eentje die maar niet wil lukken. Het nummer genoteerd en een andere keer opnieuw proberen.

Ondertussen al weer tegen halfelf. Slapen dus.


20170614 woensdag Tissa naar Galle

 

Om o5.50 uur sta ik op. Badkamer en alles klaarmaken. Om bijna twintig over zes maak ik de deur open om te zien of mijn ontbijt al komt. De hotelbaas komt het persoonlijk brengen. Gewoon omdat hij het fijn vindt dat ik in zijn hotel ben. Hoef ook niet te betalen. Lopend naar het busstation. Ze zeggen dat ik het beste de directe bus naar Colombo kan nemen die ook via Galle gaat. Een paar minuten voor zeven staan we met dertien mensen te wachten. De bus is er meestal even over zeven. Dan komen er wat lokale bussen en iemand vraagt iedereen waar hij heen wil. Ik kan zo een lokale bus in. Als we direct daarna wegrijden staat er nog maar één persoon. Het is een heerlijke rit. Veel te zien. Het is langs de zuidelijke toeristische route. Ik was eerst van plan nog ergens een tussenstop te doen maar er toch voor gekozen naar Galle, een wat grotere stad te gaan. Mooi hotel uitgezocht en van hieruit de dingen te doen die ik wil. Onderweg wat foto’s gemaakt. Op de plek vanwaar tours worden gehouden om walvissen te spotten zie ik vanuit de bus een walvis. Dan komen er een paar bomen en daarna een open stuk. Ik zie hem weer en maak willekeurig een paar foto’s. Later op de laptop blijkt dat hij er op staat. Vaag, maar er wel op. Al voor elf uur bij het busstation in Galle. Ik heb geen zin om de plunjebalen weer uit te laden en met de rugzakken te gaan lopen. Doe lui en neem een tuktuk al is het maar naar later blijkt nog geen kilometer. Bij het hotel laten ze me de kamer zien en dan vraag ik een kop koffie, ze maken een pot klaar, die ik graag leegdrink. Als ik naar boven loop komt de eigenaar of baasje er net aan en zegt dat ik een andere kamer krijg, een mooiere, die heb ik besteld. Zie niet echt het verschil, hooguit prettiger ingedeeld qua bed en tafeltje.

Eerst alle was uitzoeken, dan douchen. Het water is wel warmer maar niet echt heet. En mijn nieuwe broek doe ik zelf op de hand. Die mag niet in de droger en niet met wasverzachter. Dan de laptop opstarten en alle video’s en foto’s van de laatste dagen uploaden. Heerlijk snel internet. Het begint te regenen. Maar ik wil toch nog even een rondje lopen en even de omgeving verkennen. Ik de broekspijpen omgevouwen en de poncho om gedaan. Ziet er wel sexy uit, die half bruine en witte benen onder de poncho. Bij het busstation is een tentje met allerlei eten. Waaronder pie. Dus neem ik een koffie met pie. De caissière is hoog zwanger. Ik vraag haar als bij mijn tafeltje langs komt wanneer de baby komt. Toch pas in augustus. Het wordt haar derde, de eerste twee zijn een jongen en een meisje en nu weer een meisje. Daarna naar een winkel even verder in de straat. Ze hebben melk en chocolademelk.

Terug naar het hotel via een andere route. Ik ga via de buitentrap naar de kamer. Die is er voor na 22.00 uur, dan is de voordeur op slot.

Nu, vanwege mijn natte slippers en poncho. Boven op het balkon sta ik al beschut en kan de poncho en slippers uitdoen. Er staat in d ehal net binnen een mooie hoge tafel. Ik ga daar een tijdje zitten. Ik vraag nog even wat ik verkeerd doe omdat de tv het niet doet en het water niet heet wordt. Het water is snel opgelost. Er zit een knopje aan de buitenkant van de badkamer net achter het gordijn. En ook de normale lichtschakelaar. Die zie je wel maar heb ik niet nodig gehad omdat het noch licht is.

De tv duurt iets langer. Problemen met de kaart die er in moet. Uiteindelijk lukt het de zoon wel en kan ik nieuws zien. Ondertussen al 23.00 uur en dus snel de blog plaatsen en slapen.

Morgen een hele wandeling te doen.

20170613 dinsdag Tissa safari Yala nationaal park

 

Even voor vier eruit. Badkamer en spullen pakken. Om 04.20 klaar voor vertrek. 04.32 komt de baas met mijn lunchpakket. Hij belt want de auto is er nog niet. Twee toeristen die zich verslapen hebben zegt hij. Zodra de truck met het jonge Engelse stel arriveert vraag ik aan ze, wie er te laat was zij of de chauffeur. Sorry, wij waren te laat. Op naar nog een stel ( Nederlanders) en een man middelbare leeftijd. Eigenlijk hebben we de hele safari geen woord met elkaar gewisseld. Alleen de twee stelletjes met zichzelf. We zijn kwart voor zes bij een gebouw, driehonderd meter voor de ingang van het park. Toiletten en vooral, voor de chauffeurs het regelen van de toegangsbewijzen. Zodra ze die hebben dan in de truck en naar de ingang. Achter elkaar opstellen en om klokslag 06.00 uur gaat het Yala nationaal park open. Het is meer dan 170 vierkante kilometer groot. Niet het gehele gebied is opengesteld. Binnen het opengestelde gebied wordt er alleen over de duidelijke doorgaande paden gereden. Ik zie geen enkele chauffeur iets doen wat niet mag. Denk dat de controle erg hoog en streng is. Er wordt rondgereden en zodra er iets belangrijks gezien wordt, vooral olifanten, dan wordt dat gelijk aan andere chauffeurs doorgegeven. Zodra je een trosje trucks ergens stil ziet staan, dan weet je dat daar iets te zien is. We zien al snel wat beesten. Zie de foto’s. Dan krokodillen en ja hoor, ook een olifant. Een uur later zien we een hele groep met jongen erbij. Wat erg opvalt is dat deze helemaal niet agressief zijn of worden. Op een gegeven moment staan er zoveel trucks dat de olifanten er niet eens tussendoor kunnen. Dan maken de trucks een opening tussen hen in en kunnen de olifanten er tussendoor.

Ook zien we een zwarte beer, erg zeldzaam hier. Nog later een luipaard. Het toppunt wat je kunt zien hier. En zeker als je ziet hoe duidelijk en relatief dichtbij. Minder dan 50 meter. Het luipaard loopt niet weg, zelfs parallel aan de weg zodat we telkens van opening naar opening rijden. Uitstappen is tijdens de safari verboden. Alleen even over negenen stoppen we op een pleintje bij de zee. Daar kunnen we er even uit, zijn er ook toiletten en maakt de chauffeur wat fruit klaar. Ik zie in een holletje in de boom iets naar voren kruipen, het blijkt een slang te zijn. Lekker wat fruit eten en dan weer op pad. De safari duurt tot 11.00 uur. Reden we om klokslag 06 erin , we rijden klokslag 11 er weer uit. Dan nog een uurtje rijden en mensen afzetten.

Bij het hotel snel iets anders aan en lekker buiten zitten. Kan thee erbij.

Een uurtje later komt de eigenaar een bakje vruchten brengen, dat heeft hij vanmorgen beloofd toen hij mij het ontbijt meegaf voor onderweg.

Heerlijk buiten, maar nog steeds heet al zit ik buiten en inde schaduw en met zo nu en dan een briesje.

Rond vier uur loop ik even naar de winkel om melk te halen en bij het busstation langs om te zien hoe laat de bus naar Galle vertrekt morgen. Onduidelijk. Ze hebben het over 07.00 uur en weer een andere dat er ook eentje o 08.00 uur zal zijn.

Dus gewoon op tijd eruit en zorgen dat ik die van 07.00 uur haal.

De eigenaar komt nog even langs, om te vragen over morgenochtend. We spreken af dat ik rond 06.20 meeneem ontbijt krijg.

Het internet is traag dus video’s en foto’s maar afwachten of dat vannacht nog gebeurd.

Ik in elk geval op tijd naar bed en weer onder de klamboe, net als afgelopen nacht. Teveel openingen die niet afgesloten kunnen worden en teveel muggen op de kamer, terwijl de hele dag de fan overuren maakt. Geen airco hier.

Badkamer is niet echt schoon. Als het goed is dan het volgende hotel beter.




20170612 maandag Pottuvil naar Tissamaharama ( door iedereen hier Tissa genoemd)

 

Al voor de wekker eruit en die staat op 04.50 uur.

De badkamer in en dan het gebruikelijke ritueel. Apart leggen wat ik aan ga doen. Dan wat in mijn kleine rugzakje moet en de rest verdelen over de twee rugzakken in de plunjebalen. Om 05.15 zit ik aan tafel en wacht op het ontbijt. De krant heb ik al gedownload en kan ik al beginnen te lezen. Weer een lekker ontbijt. Ik zeg tegen de vrouw dat als ik klaar ben ik wel naar het station wil en ze gaat haar man wekken. Ze vraagt nog wel of ik een mooie review wil schrijven over het hotel. Blijkbaar vinden mensen dat belangrijk en de eigenaren dus ook. Ik lees ze nooit bij het boeken. Heb meestal heel andere overwegingen om een bepaald hotel te kiezen. Zoals het hotel nu, vlak bij het busstation en niet ver van het nationaal park Yara. En het hotel regelt en helpt bij safari’s. Leuk dat er meer bedden staan en een achterkamer is, interessant wel dat ik voor de kamer buiten kan zitten maar minder belangrijk dan de rest. Oh ja, en de prijs natuurlijk hè.

Even over zes zijn we al bij het station. Hij blijft wachten tot de bus er is en vertelt de bijrijder even waar ik er uit wil. Deze bus gaat verder naar Matara en gaat niet helemaal Tissa in. Dus bij de afslag zo’n vijf kilometer voor het dorp wordt ik er uit gezet. De tuktuk staat al klaar. Even beetje onderhandelen over de prijs en dan op pad. Hij belt en even later komt er een scooter naast ons rijden. Een goed Engels sprekende meneer die voorlichting geeft over safari’s en die hij goedkoop regelen kan. Op de bekende openingsvraag van, waar kom je vandaan, zet ik meestal al de toon door te antwoorden dat ik vandaag uit Japan kom en morgen uit China of Nederland. Ik zeg, geef je kaartje maar dan kan ik altijd je bellen of op je site. Even verder weer even stoppen en nog eentje, oké kaartje en doorrijden. De chauffeur zegt sorry, maar ik kan niet zo maar doorrijden. Ik zeg dat ik het systeem snap en weet hoe het werkt. Dus geen zorgen en nu naar het hotel. Bij het hotel staat een wat oudere man die iets aan zijn been heeft, want hij loopt niet goed, mij al op te wachten. Maakt de deur open en laat alles zien. Ik zeg dat ik de handdoeken mis en die gaat hij halen. Dan komt de baas zelf. Formulieren invullen voor het inchecken. Ik zie dat hij de map van de safari’s ook al bij zich heeft. Hij houdt het goed gescheiden, eerst alles over het hotel. Daarna vraagt hij of ik een safari wil. Ik zeg, laat maar horen. De prijs is goed. Hij heeft zelf jeeps en belt nog even naar de andere locatie of er al aanmeldingen zijn zodat hij iets met de prijs kan doen. Ik vraag hem natuurlijk wat hij met de prijs kan doen nu ik ook al twee nachten in zijn hotel logeer. Het is meer spel dan geld, want uiteindelijk gaat het om een paar dollar. Maar goed, hij laat de taxen vervallen dus blijven de nettoprijzen over. Ik zet mijn handtekening en betaal gelijk alles, kamer en safari.

Morgenochtend 4.30 vertrek. Ontbijt gaat mee in lunchbox en er is gratis water tijdens de reis. En overdag gewoon naar het huis lopen als ik koffie of thee wil. Ik zeg dat ik nu wel een kop koffie lust en hij regelt het meteen. Met de bekende nasmaak, dus maar niet teveel drinken hier.

Nu eerst even omkleden en de stad, het dorp ,verkennen. Op weg naar het meer, de voornaamste bezienswaardigheid naast de nationale parken, kom ik langs een pagode. Er zijn ook wat oude opgravingen. Bijzonder dat bij de muur om de boom niet alleen boeddha beelden staan maar ook beeldengroepen en er tegenover op de binnenkant van de ommuring beschilderingen.

Bij het meer loop ik over de kade. Ergens in het midden is een hul stuk voorzien van trappen om mensen er makkelijk in te laten gaan. Ook zwemt er een school vissen. Tegenover het meer, achter de dijk staan al de eerste hotels met namen als lake view en zo. Ik zie op het kaartje in LP dat er ergens een paadje terug moet zijn naar het centrum. Ik vraag het even en ze wijzen me dat het nog 50 meter verder ligt. Andere route terug, lekker rustig ook.

Bij het hotel eerst even twee overhemden wassen. Die zijn in dat andere hotel gewassen en gestreken maar zeker niet schoon. Nu nog niet maar wel weer fris. Maar even zien in Colombo of het met een echte wasmachine nog wel lukt.

Ik ga eerst een kan heet water regelen zodat ik thee kan zetten en dan even bekijken waar ik naar toe ga, hierna. Ik wilde naar een plek waar je schildpadden kunt zien die ;s avonds het strand oplopen om eieren te leggen en begraven. Dit gebeurd dan onder begeleiding van een vrijwilligersorganisatie. Daar heb ik wel de reviews gelezen en ga daar maar niet naar toe.

Met de foto’s en de blog bezig en ondertussen heerlijk buiten zitten en genieten van het mooie weer. Onder een overkapping. De kan thee is al een tijdje leeg en het pak chocolademelk ook al. Straks nog een pak melk en dan voldoet het weer voor het vocht.


20170611 zondag Pottuvil safari mangroven en safari krokodillen

Ben er om 04.45 al uit, net voor de wekker. Snel naar de badkamer en dan naar de ruimte voor de kamers. De vrouw des huizes is al wakker en zegt dat ik nog even moet wachten, dus ik ga lekker op de stoel buiten zitten. Haar man komt en hij brengt me naar de mangroven. Ongeveer 20 minuten met de tuktuk. De mensen van de vlotten zijn er nog niet. Paar minuten later wel. En even voor zes steken we van wal. Ik zit prinsheerlijk op het vlot. Het is zo stil en rustig. Je ziet en hoort alleen de mooie natuur en de vogels. En natuurlijk af en toe de peddel van de schipper. Hij geeft een seintje als er ergens een bijzondere vogel zit. Meestal de adelaren. Die zitten heel goed verscholen. Hij manoeuvreert het vlot dan zo dat we er recht voor liggen en ik goed kan zien en foto’s maken. Langzaam komt de zon wat hoger en geeft mooie schaduwen van de bomen. We blijven iets meer dan twee uur weg. Weer terug bij de brug waar we vertrokken zijn, staat de tuktuk al weer te wachten. Twintig minuten en we zijn thuis. Terwijl ik me omkleed en een beetje opfris, komt de vrouw al met het ontbijt aan. Heb ik wel zin in. Gisteren al even gezegd wat ik wel wil. Ze heeft het met tomaten en komkommer aangekleed. Is best lekker. Ik vraag nog even na hoe laat de bussen morgen gaan. Ze bellen en blijkt dat er een bus rechtstreeks gaat, maar die gaat om 06.30 uur. Dus gelijk het ontbijt met haar geregeld om 05.30 en de tuktuk die me na het ontbijt weg gaat brengen. Dan ga ik de foto’s alvast op de laptop zetten. De twee jonge vrouwen ( uit China en uit Maleisië) komen er bij zitten en krijgen hun ontbijt. Leuke gesprekken, vooral met de vrouw uit Maleisië. Ze werkt als fotografe in China. Ze doen ook bruiloften. En brengen mensen van China naar Maleisië en andersom, voor foto reportages. Ze gaan tegelijk met mij weg. Zij surfen en ik op zoek naar krokodillen. Ze heeft ongeveer dezelfde camera als ik heb, maar zij heeft een model genomen waar je een waterdichte kast voor kunt kopen om onderwater foto’s ter maken. Ze duikt ook. Vader, zoon en ik rijden een half uurtje om bij de plek te komen waar krokodillen kunnen zijn. Het is zoeken en als we er eentje zien dan is die heel snel onder water. Je ziet ze wel maar voor de foto ben ik te laat. Ook een kleintje van iets meer dan een meter. Opletten voor de moeder en weg was de kleine. Uiteindelijk zien we een groep van minstens zes in het water. Stoppen en foto’s maken. Ineens wordt ik gestoken in mijn gezicht. Een zwerm bijen. Ik spring in de tuktuk, die snel een stuk verder rijdt. De zoon sprint voor de tuktuk uit. We rijden gelijk door naar het museum van het park. Er rent een of ander katachtig beest voor ons de beschutting in. In het museum zien we iets wat er op lijkt, een golden palm cat. Maar denk toch dat het iets anders was. Na het museum een stop bij, laat ik het restaurant noemen, een huis met een boom ervoor en je kunt er wat te drinken krijgen en wat snoepgoed. Ik neem een thee. We gaan terug naar waar we eerder de groep hebben gezien, maar zien er niet een meer. Op een andere plek zien we net een tuktuk chauffeur met drie toeristen teruglopen, die hebben er net twee op de kant zien liggen. Wij daar ook naar toe. Eerst zien we niets en dan toch, eentje. We zoeken nog even naar de tweede maar zien die niet. Die ene blijft goed liggen, bek wijd open. Wij staan aan de andere kant van de sloot. Thuis bij het bekijken van de foto’s blijkt de tweede krokodil er gewoon schuin achter te liggen, half achter de bomen. We rijden verder naar huis. De foto’s op de laptop zetten en bewerken. Staan al weer in het album. Nu met de blog bezig. Nog even overleg plegen over het avondeten. Aangegeven wat ik wil, geen geëxperimenteer met de Sri Lankaanse keuken hier. Zit morgen veel in de bus, dan wil ik zeker geen darmklachten of wat dan ook. Ze vraagt of om 20.00 uur eten goed is, ik vind het goed. Het is al over zevenen. Om even over acht mijn eten. Volle bord. Wel heel lekker. Maar goed dat ik morgen weer verder trek. Met zulke borden eten en ontbijt gaat het niet goed. Ondertussen tegen halftien. De blog plaatsen en dan inpakken. Morgen ontbijt om 05.30 uur.

20170610 zaterdag Trincomolee naar Pottuvil

Even voor zeven eruit en aan de slag. Badkamer, ontbijt klaar maken voor vertrek. Rugzakken in de plunjebalen want ik ga een tuktuk nemen. Zoveel als er normaal door de straat rijden, veel schoolkinderen en mensen naar werk, zo weinig zijn er nu. Niet één, kleine stukje verder staat er wel eentje maar die is met iets anders bezig en heeft er geen zin in. Ik denk, nog geen 200 meter verder is de grote straat dan lukt het wel. Stopt er een pickup auto, met een kaart PRESS voorin. Die vraagt waar ik heen wil, en ik kan meerijden. Hij heeft stapels kranten in de auto liggen om naar de kiosken of zo te brengen. Vlak bij het busstation stopt hij en laadt een pakket uit. Ik bedank hem vriendelijk en loop het station op. Ik weet waar ik moet zijn. Ik kan zo de bus in en ik hoor dat ik over moet stoppen op het eindpunt van deze bus, Akkararaipattu. Het is een paar minuten voor acht en om acht uur vertrekken we. Na 500 meter, bijna tegenover de straat waar mijn hotel aanligt, stoppen we voor een minuut of tien. Heel raar, de eerste drie uren gaat het langzaam, stoppen voor iedereen die er in wil en bij elke halte. Is wel het gedeelte waar niet zoveel andere lijnen langs gaan. Maar na een uur of elf is het anders. We krijgen blijkbaar haast en we gaan harder rijden, stoppen minder en laten mensen die de hand opsteken omdat ze mee willen gewoon staan. Tegen twee uur zijn we op het busstation van Akkaraipattu, ik loop naar de overkant waar de bussen naar Pottovil moeten staan. Voordat ik zover ben wordt ik door een aantal tuktuk chauffeurs aangesproken om me voor 1500 Rs naar Pottuvil te brengen, eentje maakte het zo sterk dat hij zei dat de bus al weg was. Ik dus gewoon naar de bus en mijn spullen erin en vijf minuten later gaan we op pad. In Pottuvil een tuktuk naar het hotel nemen. Ik wordt gastvrij onthaald. Er zijn een Chinese en Maleisische vrouw die een uurtje eerder zijn aangekomen en nu een maaltijd voorgeschoteld krijgen. Ik bestel er ook gelijk een. Ik krijg een glas lemon sap. Even laater mijn eten en ondertussen mijn kamer, en informatie over hoe ik verder kan reizen naar mijn volgende bestemming en info over verschillende safari's. Ik bestel er gelijk twee. De eerste om 05.15 uur vertrek dus op tijd naar bed en er uit morgen. Na het eten, even omkleden en dan naar de opgravingen en de tempel. Het gaat om de opgegraven beelden, maar daaromheen hebben ze nog wat gebouwd. Daarna over het strand teruglopen naar het hotel. Nu eerst een (koude) douche. Het water is niet echt koud vanwege dat het in de leidingen staat. Het internet is niet zo snel, zal dus de blog uploaden en de ftoto’s zullen als het goed gaat dan ergens vannacht wel allemaal in het album staan. Ik duik er dan op tijd in.

20170609 vrijdag Trincomalee rondje lopen

20170609 vrijdag Trincomalee rondje lopen

Gewoon om zeven uur eruit. Badkamer en spullen pakken. Ik ga naar Dutch café om te ontbijten en de krant te lezen op mijn mobiel. Helaas blijkt het dicht te zijn gisteren en vandaag. Dan maar richting het station. Vandaag in elk geval twee dingen doen, geld wisselen en kijken tot waar ik met de bus kan komen. Gisteren even verder plan gemaqakt voor de plekken waar ik naar toe wil, maar omdat de bussen hier echt, voor ons, een chaos zijn, staan er alleen maar algemene richtlijnen in LP of naar de overbekende plaatsen omdat het daar redelijk duidelijk van is dat die bussen gaan en van waar en om de hoeveel tijd. Dus op naar het busstation. Daar heb je meerdere afdelingen. Bij de derde afdeling kan ik een heel eind langs de oostkust omlaag. Zelfs wel tot Pottuvil. Dit is dan ook gelijk mijn bestemming voor morgen. Op het station verzekeren ze me dat er om de dertig minuten een bus gaat. Ongeveer 200 kilometer. Uurtje of vier tot vijf. Is een lokale bus met waarschijnlijk veel stops. Als het goed is gaat de rit 200 km langs de kust. Benieuwd.

Morgenavond weten we het.

Daarna een bank uitgezocht. Is wel apart, twee dames zitten aan tafels met een stuk of vijf stoelen ervoor. Die zijn met mij erbij allemaal bezet. De ene doet de handelingen, de ander brengt de formulieren rond om te laten tekenen, of doet wat de ene dame zegt. Maar ik zit dus schuin voor de tweede dame en de eerste doet de handelingen. Vraagt mijn paspoort en het geld en daarna mijn hotel en kamernummer. Iedereen zit erbij en hoort het want ik zit het verst bij haar weg. Het geld komt bij de kassier vandaan en de dame haalt er een meneer bij die me uitbetaalt.

Wel apart zo. Ik loop daarna naar de kust aan de visserskant. Veel boten liggen al op de wal. Dan bij de overdekte markt binnenlopen. Even naar de winkel die melk en kaas heeft, bij de bakker een brood kopen en laten snijden. Ik kom langs het restaurant met een bord,Italiaanse koffie, en het ziet er goed uit. Dus daar naar binnen. De koffie is de beste die ik tot nog toe hier heb gehad. Dus het worden uiteindelijk drie koppen. Ik zit er goed en lees de krant op mijn mobiel.

Dan terug naar het hotel.

Goed halfeen ondertussen. Spullen op de kamer en omkleden. Dan een kan heet water halen en kijken of de was al klaar is. Naar boven en buiten op de galerij aan de thee en op de laptop. De was mee naar binnen.

De foto’s verwerkt en een hotel geboekt voor de komende twee nachten. Hier het hotel betaald. Kan dus morgen zo weglopen zodra ik klaar ben.

Ondertussen halfvijf. Brood met kaas en melk erbij.

De jongeman heeft ondertussen het hekwerk bij mijn tafel gedaan terwijl ik binnen zat. Beetje inpakken alvast. Nu al weer 20.00 uur geweest. Laatste kan heet water voor hier gehaald en nu aan de thee. Blog afwerken en plaatsen.


Trincomalee is de eerste plaats waar ik hoor dat er gebruik wordt gemaakt met luidsprekers vanuit een minaret. De oostkust, en zeker wat zuidelijker, is islamitischer dan andere delen. Wordt ook in de LP al voor gewaarschuwd om nog meer op te letten met wat je waar draagt.




20170608 donderdag Trincomalee dolfijnen en snorkelen

 

Even voor vijf eruit. Alles ligt al klaar, dus badkamer en daarna op pad. Het is nog donker buiten maar er zijn al wel mensen op straat. Ik ben al voor kwart voor zes bij de boten. De ene man slaapt in het hok waar de duikspullen liggen, blijkbaar als een bewaker. De andere komt er net aanlopen. Ze beginnen direct met het klaarmaken van de boten. Even later komt de eigenaar en maakt thee voor me. Het is al bijna zes uur en blijft maar op zijn horloge kijken. Ik dacht, er komen zeker geen anderen, en hij zei gisteren, we gaan, maakt niet uit hoeveel. Even later vertelt hij dat er een Engels gezin met nog drie erg jonge kinderen meegaat. Ik heb ze al een paar keer gezien, dat valt echt op hier.

We lopen naar hun hotel een paar honderd meter verderop en de boot komt ook daarheen. Iets later dan gepland, maar met het gezin van vijf en even later nog snel twee mannen en een jongetje en ik gaan we op weg. Is gewoon een klein half uur varen de zee op. Daar zijn nog een tiental boten. We zien heel veel dolfijnen. Op de meeste foto’s een rug of een vin. Een paar waar ze mooi op staan en op de video. Maar wat fijn om daar een uur rond te varen en te zien hoe ze in groepen voorbij komen. Twee keer zelfs vlak achter elkaar dat een dolfijn een paar keer om zijn as draait. De moeite waard om er vroeg voor op te staan. Op de terugweg varen we nog onder bij het fort langs. Goed te zien hoe groot het beeld is bij de tempel zo vanaf beneden. Terug bij het strand gaan de anderen weg en krijg ik een kop thee, wachten op de boot om te gaan snorkelen. Ik blijk de enige snorkelaar, maar er is wel een groep van vijf om te duiken. Ik wordt met een scooter naar een volgende plaats gebracht waar zij ook nog boten hebben. Ik kom daar aan en wordt goed opgevangen. Vinnen uitzoeken en masker met snorkel.

Dan naar de boot. Samen met een Duits stel en een Tsjechische moeder met dochter gaan we naar Pigeon eiland. Er zijn er nog een paar. Aan de ene zijde kun je tussen twee stroken van ballen, die sluiten ondiepe stukken af, door zwemmen naar een wat opener gedeelte. Dat is de plek waar de haaien zijn. Het zijn rifhaaien en ongevaarlijk. Maar wel voor de meeste snorkelaars het doel. Al blijkt achteraf dat lang niet iedereen ze gezien heeft. Ik heb een aantal gezien, minimaal twee verschillende, maar in totaal wel zes. Kan ook dezelfde haai geweest zijn die daar rond zwemt.

Naast de haai, die eigenlijk met zijn grijs lijf minder mooi is om te zien, dan heel veel andere soorten. Maar ja, de naam en vooral de grootte van de haai. Die is toch snel een meter en de andere visjes een paar decimeter tops.

Maar wat een vele soorten en kleurrijke vissen en visjes. Gewoon blijven liggen en naar beneden kijken en ze komen vanzelf onder je door gezwommen.

Ik heb mijn T-shirt aan tegen de zon en mijn zwemvest zodat ik goed blijf drijven. Dan eruit en naar de andere kant. Minder diep, meer rotsen en stiller water. De vissen zijn ook wat groter en met veel gele kleuren erin. Daar een tijdje rondgedreven en gezwommen en toen eruit gegaan. Leuk gesprek met de Tsjechische dochter, moeder spreekt geen Engels. En later ook nog met het Duitse stel, zijn normaal duikers maar hier snorkelen ze.


Terug de boot in en weer terug. Daar een tuktuk naar Trincomalee . Even boodschappen doen en dan naar het hotel. Kan thee zetten en de was naar benden brengen. De foto’s en de video’s staan al online. Nu met de blog bezig. Ondertussen ook al aan het kijken hoe ik op de volgende plek kan komen. Gaat niet in één keer lukken zo te zien. Morgen navragen en uitzoeken. Voor vanavond, op tijd naar bed.



20170607 woensdag Trincomalee rondje lopen

Gisterenavond al op tijd in slaap gevallen. Slechte tot geen wifi op de kamer.

Om halfzeven eruit. Ik weet nu waarom er alleen over badkamer en water gesproken werd op de site. Geen warm water, dus vier dagen koud wassen en douchen. Ik ga bij Dutch café kijken of er ontbijt is. Het begint ermee dat een mevrouw zegt die aan het schoonmaken is dat het pas om acht uur opengaat. Het is 07.40. Ik zeg ik wacht wel op het terras. Is een heerlijke plek met uitzicht op zee. Lees ik de krant. Dan komt er een man met in zijn kielzog een jongere man. Ik vraag het menu, maar daar staan broodjes burger op. Ik vraag naar 3 sneetjes brood, twee gebakken eieren en een pot thee. Kan geregeld worden zeggen ze. En inderdaad het komt. Lekker. Ik bestel nog een pot thee en blijf zitten totdat ik de krant uit heb op mijn gsm.

Volgens de kaart in de LP moet ik ergens door kunnen steken naar de andere kant van het schiereiland. Even kijken waar de zon staat voor de algemene richting en gaan. Door allerlei steegjes en paadjes kom ik via de Maria Kathedraal uit bij het strand aan de andere kant. De kathedraal is een mooi gebouw. Bijzonder dat in het midden een gewelf is met vier engelen, op elke hoek één. Er loopt een oud mannetje rond dat me alles laat zien.

Ik loop een stukje over het strand en zie twee boten vertrekken. Ik raak aan de praat met de eigenaar. Hij doet van alles, rondvaarten, snorkel en duikvaarten en ook dolfijnen en walvissen kijken. De kans op walvissen is klein. Dus dolfijnen en soms duikt er toch een walvis op. Die vertrekken om 06.00 uur. Dus daar ben ik morgen om die tijd. Leuk gesprek. Hij heeft op veel plaatsen instructie gegeven als een PADI duik instructeur. Ook bij de marine hier. Zag mijn tags en liet de zijne zien, draagt ze ook altijd. Hij nodigt me in zijn kantoor uit voor een kop thee. Als de boten weer terugkomen van de rondrit ga ik weg. Ik loop nog wat verder over het strand en dan over de weg terug. Voordat ik weer bij het fort in de buurt kom zie ik het ziekenhuis. Een stukje verder een groot gebouw aan de andere kant van het stadion, het is een gerechtsgebouw, blijkt. Even verder is een ander markant gebouw, het Maritieme museum . Weer langs het fort naar de klokkentoren. Nu door een andere winkelstraat. Dan doorsteken naar de andere winkelstraat en weer bij dezelfde winkel pakken melk en wat kaas kopen voor morgenochtend ontbijt. Op de terugweg vandaag toch naar de Kali Kovil Hindoe tempel. Is bijzonder door zijn GOPURAM, de gekleurde toren met beelden. Er is een bruidspaar binnen. Met toestemming een foto gemaakt.

Er is een ceremonie, puja, bezig. Zie de video.

Dan door naar het hotel. Een huwelijk in de grote hal. Ik breng de spullen naar de kamer en ga een kan heet water halen. Ondertussen loop ik de hal in en vraag het bruidspaar een foto. Blijkt de kamer naast die van mij gebruikt te worden voor de vrouwen die op de bruiloft zijn om zich op te knappen. Er loopt wat in en uit. Maar allemaal lachend en vriendelijk. De wifi is afgesloten tot 16.00 uur hoor ik. De stroom gaat er regelmatig even af. Er wordt overal gewerkt in het hotel. Gereedschap gaat via een touw over een katrol in een soort draagzak omhoog en omlaag.

Beetje lezen en drinken. Kan thee, pak melk, half pak jus, wat kaas en crackers.

Ondertussen halfzeven en tweede kan thee.

Zo meteen eerst de blog plaatsen en dan alles klaarleggen voor morgen. 05.00 uur eruit en om 06.00 uur bij het strand zijn.


20170606 dinsdag Polonnaruwa naar Trincomalee

 

Om kwart voor zeven eruit. Alles klaar en nu ontbijten, tegen half acht.

De pannenkoek van normaal ziet er vandaag wel anders uit. Ik proef een stukje maar is niet aan mij besteed.

Het fruit is heerlijk. Naar de kamer mijn spullen pakken en dan met de tuktuk naar Kaduruwela.

Wel raar dat ik me nu hooguit 6 kilometer met de tuktuk naar het busstation laat brengen voor 300 Rs, terwijl ik na te zijn ingestapt met de bus dezelfde route weer terug rijd. 69 Rs voor meer dan zestig kilometer. En alleen maar voor een zitplaats in de bus. Maar is het wel waard, zou niet graag staan of middenin zitten.

In Habarana de bus uit en aan de andere kant van de kruising in de volgende bus, die er net aan komt rijden. Nog iets minder dan twee uur en we rijden door Trincolamee. Ik kan op de kaart in de LP de route volgen en op het goede moment zeggen dat ik er uit wil. Paar honderd meter de straat in en ik ben er. Grote kamer met zitje. Was raar bij de boeking gisteren, voor iets van 70 dollarcent ( en dat is op de totaalprijs voor vier nachten) extra kon ik een kamer krijgen met een zitje op de kamer. Dus snel geregeld. Simpele kamer maar meer hoeft ook niet.

Spullen op de kamer, pijpen afritsen, sandalen aan en op pad.

Eerst maar richting het fort. Zie ondertussen de begraafplaats en loop toch maar even er op. Er wordt een graf gegraven voor een begrafenis morgen.

Dan een veld oversteken en ik kom op de weg naar het fort.

Ooit een Portugees fort, later door de Nederlanders sterk uitgebriedt en verbouwd, en daarna veroverd door de Engelsen.

Er is een militaire eenheid in het fort gelegerd dus oppassen met fotograferen.

Voorin is een beeld en een grot tempel. Als ik er naar toe loopt roept een kind monnik dat een kaartje moet kopen. Hij zegt driehonderd Rs. Ik zbetaal en zeg dat ik wel een ticket wil, dat is een verrassing voor hem en pakt een briefje uit de la, waar 200 op staat. Ik kijk hem aan en pak weer 100 terug.

Hij lacht. Ik loop door. Na deze tempel het hele fort door naar de andere punt om een andere tempel te bezoeken. Schoenen uit daar. Op het eerste gedeelte licht een smalle loper. Dit is nog te doen. Bij de eigenlijke tempel alleen rots en zand en erg heet onder de voeten. Snel doorstappen naar schaduwplekken. Deze tempel is één van de vijf Hindoe tempels in Sri Lanka aan Shiva gewijd en is er om het eiland te beschermen. Er is ook een rotspunt waar je omheen kunt lopen met wat nissen erin. Daarna weer het complex af en schoenen aan. Er zijn veel stalletjes tegen de heuvel aan langs de weg die naar de tempel voert.

Halverwege zie ik een paar herten. Ik heb er over gelezen maar verwachtte niet dat ik ze zou zien. Dan het fort uit en nu rechtsaf naar het busstation en klokkentoren. Daar zijn wat meer winkels. Ik koop er melk en water. Dan door naar het hotel. Voor mijn kamer creëer ik maar mijn eigen zitje op de galerij. Blinde muur en de deur naar het gele gedeelte is afgesloten. Nu eerst heet water voor een kan thee. Geen probleem.

Na een tijdje zie ik dat ze beneden koffie regelen voor de mannen die aan het werk zijn. Ik vraag ook een kop en wordt gebracht. De smaak is hetzelfde als gisteren, een soort Royco soep smaak. Des te leger het kopje des te sterker de smaak. Geen goed idee dus.

In het begin is er geren wifi, ze zijn voor het hotel met de kabels bezig. Maar nu het er is, werkt het goed. Weet niet hoe het op de kamer zal zijn.